Şehir içinde, aynı gün. Gönderiyi alacak kurye ağdan çıkar; teslim alma sizin elinizdeki kodla başlar, teslim kapıda kanıtlanır. Dürüst olalım: bu akış bugün yalnızca panel kullanan şirketlerin içinde işliyor. Siteden gelen talebi operasyon ekibi elle karşılar.
Acil gönderide de zincir aynı: paketi kimin aldığı, nereye götürdüğü ve kime teslim ettiği adım adım kayıtlıdır.
Alım ve teslim ilçesi, paket sayısı, yaklaşık ölçü ve ne zaman çıkması gerektiği. Operasyon ekibi sizi arar ve ücreti teyit eder.
Şu an bu adım form ve telefondur: web’den otomatik sipariş, adres defteri ve ödeme ekranı yoktur.
Teklif, işletmeye yakın ve “müsaitim” modundaki kuryelere gider. Kurye alana kadar kimse adı, adresi ya da telefonu görmez.
Teklifin kime gittiği ve kimin aldığı; alıcı bilgisi yalnızca işi alan kuryeye açılır.
Size SMS ile dört haneli bir kod gider. Kurye geldiğinde kodu siz söylersiniz; paket ancak o zaman kuryenin üstüne geçer.
Kodun doğrulanma anı, kuryenin kimliği ve paketin devir zamanı.
Teslim butonu yalnızca kapıya yeterince yakınken açılır; alıcıya giden kod sunucuda doğrulanır, gerektiğinde fotoğraf çekilir.
Kapıya mesafe, GPS doğruluğu, kodun girilişi ve fotoğraf. Teslim edilemezse sebep ve kapı fotoğrafı zorunludur.
Parayı Kovan taşımaz. Ücret, gönderiyi taşıyan şirketle sizin aranızda konuşulur; Kovan sayılan teslim başına platform ücreti alır.
Acil kurye üründe çalışıyor; sitedeki kapısı henüz bir taleptir. İkisini karıştırmamak için sınırı burada açıkça yazıyoruz.
İki ihtiyaç, iki ayrı form. İkisi de şu an talep formudur: operasyon ekibi sizi arar, kendi kendine işleyen bir sipariş ekranı yok.